• صفحه عنوان (Title Page)

• صفحه حق چاپ (Copyright Page)

• صفحه تقدیم (Dedication)

• سپاسگزاری‌ها (Acknowledgements)

• پیشگفتار (Foreword)

• اصول آموزش مثبت پت (Pat’s Positive Training Principles)

بخش اول – همراهان در آموزش: پایه‌گذاری رابطه (PART I - Partners in Training: Laying the Relationship Foundation)

• فصل ۱ – سگ‌ها فقط می‌خواهند خوش بگذرانند (Dogs Just Want to Have Fun)

• فصل ۲ – با مغزت آموزش بده، نه با درد (Train with Your Brain, Not Pain)

  • شرطی‌سازی عامل (Operant Conditioning)

  • دام‌های تنبیه مثبت (The Pitfalls of Positive Punishment)

  • فواید تقویت مثبت (The Benefits of Positive Reinforcement)

  • سگ‌ها فقط می‌خواهند خوش بگذرانند، بازنگری (Dogs Just Want to Have Fun, Redux)

• فصل ۳ – چطور جواب بدهم وقتی سؤال را نمی‌فهمم؟ (How Can I Answer If I Don’t Understand the Question?)

  • پر نرم روی یک اردک (Soft Feathers on a Duck)

  • آموزش از دید یک سگ (A Dog’s-Eye View of Training)

• فصل ۴ – بگذار زبان بدن تو را بشنوم (Let Me Hear Your Body Talk)

  • ارتباط میان‌گونه‌ای (Cross-Species Communication)

  • خبر خوب (The Good News)

  • یک خیابان دوطرفه (A Two-Way Street)

• فصل ۵ – پیام تو را واضح می‌گیرم (I Read You Loud and Clear)

  • بخش‌های بدن (Body Parts)

  • سوءتفاهم بزرگ (Major Misunderstanding)

  • نشانه‌های استرس و تهدید (Stress and Threat Signals)

• فصل ۶ – افسار تازه‌ای برای زندگی (A New Leash on Life)

  • تجهیزات آموزشی (Training Equipment)

  • ابزارهای مدیریت (Management Tools)

• فصل ۷ – شکل چیزهایی که می‌آیند (The Shape of Things to Come)

  • رفتارهای ارائه‌شده (Offered Behaviors)

  • رفتارهای برانگیخته (Elicited Behaviors)

  • مدیریت در مقابل آموزش (Management Versus Training)

• فصل ۸ – آیا باید تنبیه کنی؟ (Should You Ever Punish?)

بخش دوم – ترفند در آموزش است: تمرینات پایه (PART II - The Trick Is in the Training: Basic Exercises)

• فصل ۹ – همه‌اش ترفند است (It’s All Tricks)

  • انتخاب کلاس درس—کجا باید آموزش دهی؟ (Choosing Your Classroom—Where Should You Train?)

  • دستورالعمل پایه آموزش (The Basic Training Recipe)

  • استفاده مثبت از ابزارها (Using Your Tools Positively)

• فصل ۱۰ – هفته اول – نشستن اتفاق می‌افتد (The First Week—Sit Happens)

  • تمرینات اصلی (Core Exercises)

  • بازی اضافه (Bonus Game)

• فصل ۱۱ – هفته دوم – روی هدف (The Second Week—On Target)

  • تمرینات اصلی (Core Exercises)

  • بازی‌های اضافه (Bonus Games)

• فصل ۱۲ – هفته سوم – تا مرز توان (The Third Week—Take It to the Limit)

  • تمرینات اصلی (Core Exercises)

• فصل ۱۳ – هفته چهارم – هر کسی به جای خودش نیاز دارد (The Fourth Week—Everyone Needs Her Own Spot)

  • تمرینات اصلی (Core Exercises)

  • بازی‌های اضافه (Bonus Games)

• فصل ۱۴ – هفته پنجم – بالا و از روی آن! (The Fifth Week—Up and Over!)

  • تمرینات اصلی (Core Exercises)

  • بازی‌های اضافه (Bonus Games)

• فصل ۱۵ – هفته ششم – خب، ببخشید! (The Sixth Week—Well, Excuse Me!)

  • تمرینات اصلی (Core Exercises)

  • بازی‌های اضافه (Bonus Games)

• فصل ۱۶ – کلیک! و پاداش بزرگ (Click! and Jackpot!)

بخش سوم – بدرفتاری نیست: پرداختن به چالش‌های رفتاری (PART III - Ain’t Misbehavin’: Addressing Behavior Challenges)

• فصل ۱۷ – فرمان مسموم (The Poisoned Cue) و مفاهیم مهم دیگر در آموزش (And Other Important Training Concepts)

  • عادت‌پذیری / بی‌ربطی یادگرفته‌شده / فرمان مسموم (Habituation / Learned Irrelevance / The Poisoned Cue)

  • برجستگی (Salience)

  • انسداد (Blocking)

  • محو کردن طعمه (Fading the Lure)

  • خاموشی (Extinction)

  • تعمیم (Generalization)

  • زنجیره‌سازی و زنجیره‌سازی معکوس (Chaining and Backchaining)

  • اصل سادگی (The Principle of Parsimony)

• فصل ۱۸ – صلح در زمین: آموزش دستشویی شاد! (Pees on Earth: Happy Housetraining!)

  • آموزش دستشویی ساده است (Housetraining Is Simple)

  • وقتی آموزش دستشویی ساده نیست (When Housetraining Isn’t Simple)

• فصل ۱۹ – ناسازگاران اجتماعی سگ‌ها (Canine Social Misfits)

  • باید با دقت آموزش داده شوند (They’ve Got to Be Carefully Taught)

  • پیامدها (Outcomes)

• فصل ۲۰ – نگران نباش، خوشحال باش (Don’t Worry, Be Happy)

  • انتخاب جویدنی‌هایت (Choose Your Chews)

  • می‌توانی حفاری کنی؟ (Can You Dig It?)

  • پارک پر از پارس (A Bark in the Park)

• فصل ۲۱ – یکی تنهاست (One Is the Loneliest Number)

  • اضطراب جدایی سگ (Canine Separation Anxiety)

  • اصلاح رفتار (Behavior Modification)

• فصل ۲۲ – تفسیر گاز گرفتن (A Biting Commentary)

  • استرس بیش‌ازحد = احتمال گاز گرفتن (Too Much Stress = Possible Biting)

  • دسته‌بندی پرخاشگری (Classifications of Aggression)

  • دسته‌بندی گاز گرفتن (Classifications of Bites)

• فصل ۲۳ – هیولای چشم‌سبز (The Green-Eyed Monster)

  • نگهبانی از منابع (Resource Guarding)

  • دست‌هایت از شخص من دور! (Paws Off My Person!)

  • لعنتی سگ! (Doggone It!)

• فصل ۲۴ – و نوزاد می‌شود سه نفر (And Baby Makes Three)

  • سگ‌ها و نوزادان (Dogs and Babies)

  • سگ‌ها و بچه‌ها (Dogs and Kids)

• پایان‌نامه (Epilogue)

• پیوست ۱ – برنامه‌ریزهای روزانه سگ (Appendix I - Doggy Day Planners)

• پیوست ۲ – خوراکی‌های خوشمزه و پاداش‌های دلپذیر (Appendix II - Delicious Treats and Delightful Rewards)

• پیوست ۳ – اطلاعات تماس فعالیت‌های سگ (Appendix III - Canine Activity Contact Information)

• پیوست ۴ – منابع (Appendix IV - Resources)

• پیوست ۵ – واژه‌نامه دستورات و اصطلاحات آموزشی (Appendix V - Glossary of Training Cues and Terms)

• نمایه (Index)

سایر کتاب‌های این نویسنده (Other Books by This Author):

• دیدگاه‌های مثبت: سگت را دوست بدار، سگت را آموزش بده (Positive Perspectives: Love Your Dog, Train Your Dog)
  (انتشارات داگوایز (Dogwise Publishing)، ۲۰۰۴)

• دیدگاه‌های مثبت ۲: سگت را دوست بدار، سگت را آموزش بده (Positive Perspectives 2: Love Your Dog, Train Your Dog)
  (انتشارات داگوایز (Dogwise Publishing)، ۲۰۰۸)

این کتاب بر روی کاغذ بدون اسید (acid-free paper) چاپ شده است.
حق چاپ © ۲۰۰۸ متعلق به پت میلر (Pat Miller). همه حقوق محفوظ است.

هاول بوک هاوس (Howell Book House) منتشرشده توسط وایلی پابلیشینگ، شرکت (Wiley Publishing, Inc.)، هوبوکن، نیوجرسی (Hoboken, New Jersey).

هیچ بخشی از این کتاب نباید بدون اجازه قبلی کتبی ناشر یا پرداخت هزینه مربوطه از طریق مرکز تسویه حقوق نشر (Copyright Clearance Center) بازتولید، ذخیره در سیستم بازیابی، یا منتقل شود، چه به‌صورت الکترونیکی، مکانیکی، فتوکپی، ضبط، اسکن یا هر روش دیگر، مگر آنچه طبق بخش‌های ۱۰۷ یا ۱۰۸ قانون حق نشر ایالات متحده ۱۹۷۶ (United States Copyright Act) مجاز باشد.

درخواست‌های مربوط به کسب اجازه باید به بخش حقوقی (Legal Department) شرکت وایلی پابلیشینگ (Wiley Publishing, Inc.)، آدرس: 10475 Crosspoint Blvd., Indianapolis, IN 46256 ارسال شود.

وایلی (Wiley)، لوگوی وایلی پابلیشینگ (Wiley Publishing logo)، هاول بوک هاوس (Howell Book House)، و علائم تجاری مرتبط، علائم تجاری یا علائم تجاری ثبت‌شده شرکت جان وایلی و پسران (John Wiley & Sons, Inc.) و/یا وابستگان آن هستند. سایر علائم تجاری متعلق به صاحبان مربوطه می‌باشند. شرکت وایلی پابلیشینگ (Wiley Publishing, Inc.) هیچ‌گونه ارتباطی با محصولات یا فروشندگان ذکرشده در این کتاب ندارد.

ناشر و نویسنده هیچ‌گونه اظهارنظر یا ضمانتی درباره دقت یا کامل بودن محتوای این اثر نمی‌کنند و صراحتاً تمامی ضمانت‌ها از جمله بدون محدودیت، ضمانت‌های تناسب برای هدف خاص (fitness for a particular purpose) را رد می‌کنند. هیچ ضمانتی توسط مواد تبلیغاتی یا فروش ایجاد یا گسترش نمی‌یابد. توصیه‌ها و استراتژی‌های ارائه‌شده ممکن است برای هر شرایطی مناسب نباشد. این اثر با این درک به فروش می‌رسد که ناشر در ارائه خدمات حقوقی، حسابداری یا سایر خدمات حرفه‌ای دخالت ندارد. در صورت نیاز به کمک حرفه‌ای، باید از خدمات یک متخصص واجد شرایط استفاده شود. ناشر و نویسنده در قبال خسارات ناشی از این اثر مسئول نخواهند بود.

اینکه یک سازمان یا وب‌سایت در این کتاب به‌عنوان منبع اطلاعات یا ارجاع ذکر شده است، به معنای تأیید نویسنده یا ناشر از اطلاعات یا توصیه‌های آن نیست. همچنین خوانندگان باید آگاه باشند که وب‌سایت‌های اینترنتی ذکرشده ممکن است بین زمان نگارش و زمان مطالعه تغییر کرده یا ناپدید شده باشند.

برای اطلاعات عمومی درباره سایر محصولات و خدمات ما یا دریافت پشتیبانی فنی، لطفاً با بخش خدمات مشتری (Customer Care Department) تماس بگیرید:

• در ایالات متحده: (800) 762-2974

• خارج از ایالات متحده: (317) 572-3993

• فکس: (317) 572-4002

وایلی همچنین کتاب‌های خود را در قالب‌های مختلف الکترونیکی منتشر می‌کند. برخی از محتوایی که در نسخه چاپی وجود دارد ممکن است در کتاب‌های الکترونیکی موجود نباشد. برای اطلاعات بیشتر درباره محصولات وایلی، لطفاً به وب‌سایت ما به آدرس www.wiley.com مراجعه کنید.

شماره کنترل کتابخانه کنگره (Library of Congress Control Number): 2008001313
شابک (ISBN): ‎978-0-470-24184-4
تولید کتاب: شرکت وایلی پابلیشینگ (Wiley Publishing, Inc. Composition Services)

تقدیم‌نامه (Dedication)

این کتاب تقدیم می‌شود به صدها هزار سگ بی‌سرپناهی که در طول دو دهه فعالیت من در حوزه حمایت از حیوانات در انجمن انسانی مارین (Marin Humane Society) در نوواتو، کالیفرنیا، آموزگاران من بودند؛ به میلیون‌ها سگی که همچنان در پناهگاه‌های سراسر کشور منتظر خانه‌ای هستند؛ و به همسر عزیزم، پل (Paul)، که همواره باد زیر بال‌های من است.

سپاسگزاری‌ها (Acknowledgments)

من برای همیشه و از صمیم قلب قدردان انسان‌های بسیاری هستم که در طول سال‌ها، شیفتگی من به حیوانات را تشویق کردند؛ مسیری که نهایتاً مرا به نگارش این کتاب رساند.
فهرست قدردانی، به‌حق، با والدینم، جنت (Janet) و هال نیبورگ (Hal Nieburg) آغاز می‌شود؛ کسانی که خواسته‌های کودکانه مرا برای داشتن هر نوع حیوان خانگی ممکن، از موش و خرگوش گرفته تا سگ، گربه و اسب، برآورده کردند. و بی‌شک، شامل همسر و بهترین دوست همیشگی‌ام، پل (Paul)، نیز می‌شود؛ کسی که تا به امروز نیز همان خواسته‌ها را برآورده می‌سازد.

همچنین در صدر این فهرست، نانسی کرنز (Nancy Kerns)، ویراستارم در مجله هول داگ ژورنال (Whole Dog Journal)، قرار دارد؛ کسی که زمانی به من به‌عنوان نویسنده باور داشت که خودم به خودم ایمان نداشتم.

از افراد زیر نیز سپاسگزارم، که در لحظاتی از زندگی‌ام که نیازمند راهنمایی و روشنایی بودم، کنارم بودند:
دایان آلِواتو (Diane Allevato)، ری هیل (Ray Hill)، لین داهمن (Lynn Dahmen)، جویس ترنر (Joyce Turner)، بتسی دیشل (Betsy Dischel) و سیمشاه (Simchah)، کارن پرایر (Karen Pryor)، تریش مک‌کانل (Trish McConnell)، کارن اورآل (Karen Overall)، جین دانلدسون (Jean Donaldson)، کیم کیل‌مر (Kim Kilmer)، خواهرم مگ (Meg)، و در نهایت، اما هرگز کم‌اهمیت‌تر از دیگران، سگ سرزنده‌ام، جوزی (Josie).

وقتی بسیاری از ما آموزش سگ را آغاز کردیم، تقریباً همه کتاب‌های موجود از رابطه انسان و سگ با اصطلاحات هشداردهنده‌ای چون «انضباط» (discipline)، «سلطه» (dominance) و «تنبیه» (punishment) سخن می‌گفتند؛ یا از اصطلاحات ملایمی همچون «اصلاح» (corrections) استفاده می‌کردند، با این ادعا که سگ‌ها باید مسئول شناخته شوند. اگر به دنبال راه‌حلی برای یک مشکل رفتاری می‌گشتی، تنها گزینه‌ها نسخه‌های مختلفی از تنبیه بودند.

بحث‌های عبوس و سنگینی درباره این بود که چه ابزاری باید به کار برد (زنجیر پرتابی، کلید، تله، اسپری‌های شیمیایی ناخوشایند، دست یا مشت)، کجای بدن سگ را باید زد (پوزه، پشت، زیر چانه تا غافلگیر شود، یا بخشی از بدن که «جرم» را مرتکب شده است)، و چه نوع قلاده‌ای باید دور گردن سگ گذاشت تا درد را مؤثرتر منتقل کند و شوک ایجاد نماید.

اگر سگ‌ها می‌توانستند بخوانند، چنین کتاب‌هایی برایشان شبیه یک جور داستان علمی–تخیلی تاریک جلوه می‌کرد. سگ‌ها، مانند همه موجودات زنده، فقط تلاش می‌کنند روزشان را با دسترسی هرچه بیشتر به چیزهای خوشایند و پرهیز از چیزهای ناخوشایند سپری کنند. در کتاب قدرت آموزش مثبت سگ‌ها (The Power of Positive Dog Training) که در دست مطالعه داری، پت میلر (Pat Miller) با بیانی شیوا از لحظه‌ی الهامش سخن می‌گوید؛ آغاز گذار او به روش‌های آموزش مثبت. این عمیق‌ترین بینشی است که یک مربی می‌تواند داشته باشد: اینکه به دست گرفتن کنترل تقویت‌کننده‌ها (reinforcers) – همان چیزهای خوشایند در محیط سگ – به‌اندازه‌ی اعمال درد و شوک در کنترل رفتاری مؤثر است.

چه روز بزرگی است برای سگ‌ها هر زمان که مربی‌ای این گذار را طی می‌کند. و چه روز بزرگ‌تری بود زمانی که پت میلر قلاده خفه‌کن (choke collar) خود را با یک کلیکر (clicker) عوض کرد. کلمات و کارهای او الهام‌بخش بسیاری دیگر شدند که پس از او آمدند.

من برای اولین بار با ایده‌های پت از طریق مقالات برجسته‌اش در مجله Whole Dog Journal آشنا شدم — همیشه از نظر فنی دقیق، همیشه با پژوهش محتاطانه، و همیشه نشان‌دهنده همدلی عمیق نه تنها با سگ بلکه، به شکلی قابل توجه، با صاحب سگ نیز؛ گروهی که اغلب نادیده گرفته می‌شدند. بسیاری از مربیان سگ، در اعماق وجودشان، سگ‌ها را قربانی، صاحبان را مقصر (یا واسطه‌های بیچاره) و خودشان را قهرمان نمایش می‌دانند. اما حقیقت این است که سگ‌ها تنها قربانیان نبوده‌اند. صاحبان نیز قربانی کمبود اطلاعات درست و در دسترس درباره سگ‌ها بوده‌اند — درباره ویژگی‌های واقعی نژادها، میزان زمان و تلاشی که آموزش می‌طلبد، و اصول پایه مدیریت و آموزش.

اگر به‌طور تصادفی با شش مربی تماس می‌گرفتی و همان سؤال آموزشی را می‌پرسیدی، دامنه‌ی پاسخ‌ها هر مصرف‌کننده‌ای را گیج و ناامید می‌کرد. در واقع، اگر همین سطح از کیفیت اطلاعات مصرفی درباره، مثلاً، خودروها وجود داشت، ممکن بود «کارشناسان» مختلف توصیه کنند که هیچ‌وقت روغن را عوض نکن، هر روز روغن را عوض کن، یا روغن را با آب‌لیمو جایگزین کن! آیا جای تعجب است که هنوز بسیاری از صاحبان سگ اسیر علاقه‌مندان به قلاده‌های دردآور می‌شوند؟

مشاوران رفتار سگ‌های خانگی نیز قربانی کیفیت پایین یا کم‌ربط بودن بسیاری از اطلاعات منتقل‌شده از حوزه‌های «نیاکانی» آموزش سگ بوده‌اند: آموزش سنتی و نظامی‌گرایانه (militaristic training)، اطاعت رقابتی (competitive obedience training)، و مباحث دانشگاهی.

با وجود این پیشینه پر از نقص، آموزش و مشاوره رفتاری سگ‌های خانگی شکوفا شده است. پت میلر تجسم تمام چیزهایی است که در این حوزه شکوفا درست و ارزشمند است. او خستگی‌ناپذیر در ترویج تکنیک‌های آموزشی است که پیش و بیش از هر چیز «آسیب نمی‌زنند» و تقریباً به همان اندازه مهم، بر اصول یادگیری علمی و به‌خوبی شناخته‌شده استوارند، نه بر حدس و گمان یا خرافات فریبنده‌ای که بسیاری در این رشته را به خود جذب می‌کند.

سگ‌ها علاوه بر ارزشی که برای ما دارند، دارای ارزش ذاتی نیز هستند و همین ایجاب می‌کند که از ملایم‌ترین تکنیک‌های موجود برای آموزش آنها استفاده شود. مربیان اندکی هستند که به‌اندازه پت میلر این موضوع را درک کرده و بتوانند این تکنیک‌ها را با ظرافت، صداقت و طنز به مخاطبانی منتقل کنند که بیش از همه به آن نیاز دارند.

— جین دانلدسون (Jean Donaldson)
آوریل ۲۰۰۱

اصول آموزش مثبت پت (Pat’s Positive Training Principles)

سفری آموزشی که تو و سگت قرار است آغاز کنید، بر پایه چهار مفهوم اساسی برای یادگیری مثبت هدایت می‌شود. در متن کتاب بیشتر درباره آن‌ها خواهی خواند و من اغلب برای توضیح یک نکته به آن‌ها اشاره خواهم کرد.

مفهوم ۱: همه موجودات زنده رفتارهایی را تکرار می‌کنند که پاداش‌دهنده‌اند و از رفتارهایی که پاداش‌دهنده نیستند، پرهیز می‌کنند.

اگر فقط این یک مفهوم ساده را به یاد داشته باشی، می‌توانی هر رفتاری را که می‌خواهی سگت انجام دهد آموزش دهی و هر رفتاری را که نمی‌خواهی تغییر دهی.
لازم نیست برای این‌که یک رفتار «بدون پاداش» شود سگت را تنبیه کنی. تنها باید راهی پیدا کنی تا رفتار درست به اندازه کافی برای سگ پاداش‌دهنده باشد، به‌طوری که او آن رفتار را به‌جای رفتار نامناسب انتخاب کند. این کار را با پاداش دادن به رفتارهای مطلوب و نادیده گرفتن یا پیشگیری از رفتارهای نامطلوب انجام می‌دهی.

مفهوم ۲: سگت همین حالا همه چیزهایی را که قرار است به او آموزش بدهی می‌داند.

سگ تو همین حالا بلد است بنشیند، می‌داند چگونه دراز بکشد. می‌تواند آرام کنار تو راه برود، می‌تواند از فاصله دور با سرعت به سمتت بیاید، و می‌تواند برای مدت طولانی در یک جا بماند—وقتی که خودش بخواهد.
تمام کاری که قرار است بکنی این است که واژه‌های انگلیسی مربوط به آن رفتارها را به او یاد بدهی و آن‌ها را بسیار سرگرم‌کننده و پاداش‌دهنده کنی، تا بخواهد وقتی تو درخواست می‌کنی آن‌ها را انجام دهد. البته او همیشه حق انتخاب دارد. اگر مربی خوبی باشی، الگویی از پاسخ‌ها در ذهنش برنامه‌ریزی می‌کنی تا بخواهد آن رفتارها را انجام دهد و وقتی تو می‌خواهی، انتخاب کند که انجامشان دهد.

مفهوم ۳: سگ‌ها برای هر نشانه (Cue) تنها می‌توانند یک رفتار بیاموزند.

سگ‌ها متوجه نمی‌شوند که یک کلمه می‌تواند چندین معنی داشته باشد. برای بهترین نتیجه در آموزش، همه افراد خانواده باید بر سر اینکه کدام واژه‌ها به‌عنوان نشانه (Cue) برای کدام رفتارها به‌کار می‌روند توافق کنند و مطمئن شوند که این نشانه‌ها به‌طور یکسان توسط همه استفاده می‌شوند.

مفهوم ۴: به این فکر کن که می‌خواهی سگت چه کاری انجام دهد، نه اینکه نمی‌خواهی چه کاری انجام دهد.

این فرمول Peaceable Paws برای اصلاح رفتارهای نامطلوب است. تنها باید راهی پیدا کنی که سگت برای رفتارهای نامطلوب پاداش نگیرد و در عوض، برای رفتارهای مطلوب به‌طور منظم و سخاوتمندانه پاداش دریافت کند.

فصل ۱

سگ‌ها فقط می‌خواهند خوش بگذرانند (Dogs Just Want to Have Fun)

پس می‌خواهی سگت را آموزش بدهی. یا حداقل داری به آموزش فکر می‌کنی، وگرنه این کتاب را در دست نمی‌گرفتی. تبریک! تو گام مهمی برای تضمین یک عمر شادی، همراهی، عشق و احترام میان خودت و سگت برداشته‌ای. اگر به‌طور جدی به آموزش سگت پایبند شوی، یک دوست وفادار برای تمام عمر خواهی داشت—و شاید حتی جان سگت را هم نجات بدهی.

از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶، شورای ملی اضافه‌جمعیت حیوانات خانگی (National Council on Pet Overpopulation) پژوهشی انجام داد تا علت سپردن سگ‌ها به پناهگاه‌ها را مشخص کند. نتیجه نشان داد که ۹۶ درصد از سگ‌هایی که صاحبانشان آن‌ها را رها کرده بودند، هیچ آموزشی در زمینه فرمان‌پذیری دریافت نکرده بودند. متأسفانه هر سال میلیون‌ها سگ بااستعداد در ایالات متحده تنها به این دلیل در پناهگاه‌ها کشته (euthanized) می‌شوند که کسی زمانی برای آموزش آن‌ها صرف نکرده است. اما تو می‌توانی مطمئن شوی که این اتفاق برای سگت رخ ندهد.

سگ‌های عالی تصادفی به وجود نمی‌آیند. وقتی صاحبی را در پارک می‌بینی که با سگش بازی می‌کند—سگی پرانرژی و شاد که هم‌زمان توجه، پاسخ‌گویی و فرمان‌پذیری هم دارد—بدان که آن صاحب ساعت‌های زیادی را با کیفیت بالا صرف آموزش و همراهی با سگش کرده است. آموزش، پیوند قدرتمندی میان تو و سگت ایجاد می‌کند؛ پیوندی که تفاوت سرنوشت یک سگ بیچاره در پناهگاه (چون صاحبش در حال جابه‌جایی است و او را نمی‌خواهد) و سگی است که صاحبش حاضر است حتی در ماشین یا خیابان زندگی کند اما هرگز از دوست چهارپای وفادارش جدا نشود. هر سگ توانایی عالی شدن را دارد. آیا سگ تو هم خواهد داشت؟ این به تو بستگی دارد. تو قدرت آموزش داری، و سگت قدرت و اشتیاق یادگیری چیزهایی را که آموزش می‌دهی.

همان‌طور که هیچ زوجی با نیت طلاق ازدواج نمی‌کنند، هیچ‌کس هم سگ را با نیت رها کردنش پس از چند هفته، چند ماه یا چند سال به خانه نمی‌آورد. وقتی سگی را به فرزندی می‌پذیری—چه از پرورش‌دهنده (breeder) خریده باشی، چه در خیابان پیدا کرده باشی، چه توله‌ای را از یک جعبه مقوایی جلوی سوپرمارکت نجات داده باشی یا از پناهگاه محلی انتخاب کرده باشی—وارد یک قرارداد اجتماعی می‌شوی. تو پذیرفته‌ای نیازهای سگت را تا پایان عمرش برآورده کنی، در ازای همراهی و عشق بی‌قیدوشرط او. و از آنجا که عشق بی‌قیدوشرط در این دنیا کمیاب است، تو طرف برنده این معامله‌ای!

اگر می‌خواهی به تعهدت پایبند باشی، باید مهارت‌های اجتماعی لازم برای سازگاری با دنیای انسان‌ها را به سگت بیاموزی. باید به او آداب و رفتار خوب یاد بدهی. آموزش زمان و انرژی می‌طلبد، اما ساده‌تر—و لذت‌بخش‌تر—از چیزی است که فکر می‌کنی.

پس چرا بیشتر مردم سگ‌هایشان را آموزش نمی‌دهند؟ قطعاً همه یک همراه باادب می‌خواهند و معمولاً نیت صاحبان سگ‌های تازه خوب است. بسیاری از صاحبان سگ تلاش واقعی برای آموزش می‌کنند، اما به‌زودی دلسرد می‌شوند چون آموزش سخت‌تر یا پرزحمت‌تر از چیزی است که انتظار داشتند.

اما آموزش می‌تواند سرگرم‌کننده باشد. یاد گرفتن روش برقراری ارتباط با سگت تجربه‌ای شگفت‌انگیز و سرشار از شادی و توانمندسازی متقابل است. آموزش نباید مثل کار سخت احساس شود، به‌ویژه حالا که نسل تازه‌ای از مربیان با روش‌های تقویت مثبت (Positive Reinforcement) آموزش می‌دهند.

آموزش با تقویت مثبت دریچه ذهن سگت را می‌گشاید. این روش کلید درک متقابل فرهنگ‌های متفاوت تو و سگت را به دست می‌دهد. وقتی برای رفتارهای مطلوب پاداش بگیرد، یاد می‌گیرد چگونه «انتخاب کند» کار درست را انجام دهد، نه فقط اینکه از کار اشتباه اجتناب کند. او یاد می‌گیرد چگونه فکر کند. با آموزش، رابطه‌ای مبتنی بر اعتماد و درک ایجاد می‌کنی. همچنین از دیدن ظرفیت نامحدود یادگیری و نگرش مثبت سگت شگفت‌زده خواهی شد. او می‌تواند با سرعتی باورنکردنی بیاموزد و اگر بخواهی، قادر است رفتارهایی بسیار پیچیده انجام دهد. اگر بخواهی با روش‌های مثبت سگت را برای دقت مسابقات اطاعت (obedience ring competition)، چابکی پرسرعت (agility) یا مسابقات رقص آزاد سگ‌ها (canine freestyle) آموزش دهی، این هم ممکن است—و هر دویتان در این مسیر کلی لذت خواهید برد.

من روزگاری سگ‌ها را با روش‌های سنتی «کشیدن و jerk» و قلاده خفه‌کن (choke-chain methods) آموزش می‌دادم. و در آن کار مهارت داشتم. سگ‌هایم در مسابقات پیروز می‌شدند و نمره‌هایی در حد ۱۹۰ از ۲۰۰ می‌گرفتند. مربیانم اصرار داشتند که کمی درد لازم و هزینه کوچکی است که سگ‌ها باید بپردازند تا شهروندان خوب و خوش‌رفتاری شوند. من هم باورشان کرده بودم.

اما بعد با روش‌های آموزش مثبت آشنا شدم. فهمیدم لازم نیست برای آموزش، سگ‌هایم را آزار بدهم. من هم به سوی آموزش مثبت گذر کردم (crossover trainer). چه هرگز تا به حال سگ آموزش نداده باشی و چه در فکر گذر به سمت آموزش مثبت باشی، تو هم در آستانه شروع سفری شگفت‌انگیز هستی. چشم‌ها، ذهنت و قلبت را باز کن. قرارداد اجتماعی‌ات با سگت را امضا کن، تعهد بده که لذت ببری، و آماده شو تا سگت را کشف کنی. این است قدرت آموزش مثبت سگ‌ها (The Power of Positive Dog Training).

فصل 2

تنها چند سال پیش، بیشتر مربیان مثبت (Positive Trainers) حرفه خود را با روش‌های مبتنی بر زور آغاز می‌کردند—کشیدن و jerk کردن قلاده خفه‌کن (choke chain) یا ترساندن فیزیکی و کلامی سگ‌ها برای مطیع کردنشان. خوشبختانه، امروز تعداد بیشتری از مربیان «نسل اول» مثبت هستند؛ کسانی که در دنیایی رشد کرده‌اند که آموزش دوستدار سگ به‌راحتی در دسترس است و هرگز مربی‌ای نداشته‌اند که اصرار کند برای آموزش باید به سگ آسیب زد.

بسیاری از مربیانی که کارشان را با روش‌های اجباری شروع کردند، بعدها به آموزش مثبت گذر (Crossover Trainers) کردند. این تغییر معمولاً با یک تجربه خاص با سگ خودشان آغاز شد. برای من، این تغییر در اوایل دهه ۱۹۹۰ و به لطف تریر میکسم، جوزی (Josie)، اتفاق افتاد.

جوزی همیشه آموزش‌پذیر و شاد بود. با اینکه تریرها به سرسختی مشهورند، جوزی همیشه مشتاق و با شادی کنارم کار می‌کرد و استقلال رای مشخصه نژاد تریر را کمتر نشان می‌داد.
فرمان‌هایی مثل کنار پای من راه رفتن (Heeling)، آمدن وقتی صدا زده می‌شد (Recall)، و ماندن (Stay) برایش آسان بود. او به راحتی مدرک سگ همدم (CD – Companion Dog) را گرفت، بدون اینکه هیچ‌وقت کمتر از ۱۹۲ از ۲۰۰ امتیاز بگیرد. (برای دریافت یک عنوان اطاعت (Obedience Title)، سگ باید سه مسابقه جداگانه را با داوران مختلف و امتیاز بالای ۱۷۰ بگذراند. تیم سگ/مربی با نمره کامل ۲۰۰ وارد میدان می‌شود و داور به ازای خطاها امتیاز کم می‌کند.)

اما وقتی روی مدرک سگ همدم ممتاز (CDX – Companion Dog Excellent) کار می‌کردیم، به مانعی برخوردیم: جوزی هرگز آنچه مربیان «غریزه طبیعی برای آوردن اشیاء» می‌نامند نداشت. در کلاس Open سگ‌ها باید یک دمبل (Dumbbell) را روی زمین و همچنین از روی مانع بلند بیاورند. جوزی اصلاً علاقه‌ای به برداشتن دمبل نشان نمی‌داد.

مربی آن زمانم مرا قانع کرد از تکنیک فشار گوش (Ear Pinch) استفاده کنم؛ روشی که در آن گوش سگ را روی قلاده خفه‌کن فشار می‌دهند تا سگ برای اعتراض دهانش را باز کند، سپس دمبل را در دهانش می‌گذارند و فشار را رها می‌کنند. این نمونه کلاسیک اصل یادگیری‌ای است که رفتارگرایان آن را تقویت منفی (Negative Reinforcement) می‌نامند؛ یعنی رفتار سگ (باز کردن دهان) باعث می‌شود چیز بد (درد گوش) از بین برود.

جوزی، باهوش و حساس، به‌زودی یاد گرفت دمبل را با فرمان بردارد تا از فشار گوش خلاص شود. پس از آن، در رقابت Open عالی عمل کرد و مدرک CDX را در سه مسابقه گرفت، شامل حداقل یک مقام High in Trial و نمره چشمگیر ۱۹۷.۵.

اما مشکل «آوردن» دوباره در سطح Utility سراغمان آمد. در این کلاس تمرین تشخیص بو (Scent Discrimination) وجود دارد؛ جایی که سگ باید از بین چند شیء مشابه، آن را که صاحبش لمس کرده انتخاب کند. این تمرین دو بار انجام می‌شود: یک بار با اشیای چرمی و یک بار با اشیای فلزی. اشیای چرمی برای جوزی مشکلی نداشت و خیلی زود می‌توانست شیء درست را پیدا کند. اما از اشیای فلزی متنفر بود و حاضر نمی‌شد آن‌ها را در دهان بگذارد. حتی وقتی با اسپری پلاستیکی پوشاندیمشان، باز هم امتناع کرد.

مربی‌ام اصرار داشت که باید فشار گوش را محکم‌تر کنم. این کار را کردم، اما باز هم جوزی امتناع کرد. تا اینکه یک روز عصر، وقتی وسایل آموزش را بیرون آوردم، جوزی—که همیشه با خوشحالی تمرین می‌کرد—زیر ایوان پنهان شد و بیرون نیامد.

رفتار جوزی برایم مثل زنگ بیدارباش بود. با خودم گفتم: دارم چه بلایی سر سگم می‌آورم؟ آیا چند تکه روبان ساتن و یک گواهی قاب‌شده ارزش این همه آسیب به روان جوزی، رابطه‌مان و حتی روحم را داشت؟ آموزش را رها کردم و چند سال هیچ تمرین جدی نکردم.

بعد شنیدم روشی جدید آمده که به‌جای قلاده خفه‌کن از خوراکی (Treats) استفاده می‌کند. امتحانش کردم و خوشم آمد. دوباره به دنیای آموزش برگشتم.

جوزی هرگز مدرک Utility نگرفت. اما دیگر هم آن مدرک مهم به نظر نمی‌رسید. در بهار ۲۰۰۱ با اندوه فراوان با او خداحافظی کردیم، وقتی که پیری او را از ما گرفت. با این حال، در سال‌های پایانی عمرش، وقتی وسایل آموزش را بیرون می‌آوردم، چشمانش برق می‌زد و با شادمانی در حیاط دایره‌وار می‌دوید. او همیشه مشتاق به کار بود—even زمانی که من از روش‌های قدیمی استفاده می‌کردم. اما بعد از اینکه با رفتارش به من نشان داد روش‌هایم اشتباه است و من روش‌های ملایم‌تر را آموختم، دوباره شریک شاد من در آموزش شد.

امروز فهمیده‌ام که روبان‌ها و جام‌ها دیگر برایم به اندازه گذشته اهمیت ندارند. شاید روزی دوباره مرا در رینگ اطاعت (Obedience Ring) ببینی، یا در زمین چابکی (Agility Course)، در رالی (Rally Ring)، یا حتی در رقص آزاد سگ‌ها (Canine Freestyle Dance). شاید هم یک یا دو جایزه بگیریم. اما این هدف ما نخواهد بود. هدف ما این خواهد بود که لذت ببریم و از همراهی همدیگر خوشحال باشیم. و این ارزشی بسیار بالاتر از تمام جام‌های دنیاست.

در چند دهه گذشته، مربیان مدرن هرچه بیشتر از تکنیک‌های آموزش مثبت (Positive Training Techniques) استفاده کرده‌اند؛ روش‌هایی که عمدتاً بر پایه دو اصل از چهار اصل یادگیری هستند که در دهه ۱۹۳۰ توسط دانشمند رفتارگرا بی.اف. اسکینر (B. F. Skinner) توسعه یافت.
پیش از شروع آموزش مثبت، مهم است که درکی پایه‌ای از نظریه‌های اسکینر داشته باشی.

اسکینر اصولی را تعریف کرد که امروز به‌عنوان شرطی‌سازی عامل (Operant Conditioning) شناخته می‌شوند؛ این نام به این دلیل است که موضوع آموزش (سگ تو) می‌تواند با رفتار خود بر محیطش «عمل کند» یا آن را تغییر دهد. سگ می‌تواند با انتخاب رفتارهایی که پاداش یا تنبیه دریافت می‌کنند، اتفاقات خوب یا بدی را رقم بزند.

برای توضیح اصول شرطی‌سازی عامل، رفتارگرایان از واژه‌های مثبت (Positive)، منفی (Negative)، تقویت (Reinforcement) و تنبیه (Punishment) استفاده می‌کنند.
در زبان روزمره، «مثبت» معمولاً به معنی خوب و «منفی» به معنی بد است. «تنبیه» بد تلقی می‌شود و اغلب شامل اجبار فیزیکی است، و «تقویت» به معنی قوی‌تر کردن است.
اما در علم رفتارشناسی، این اصطلاحات معانی کمی متفاوت دارند:

• «تنبیه (Punishment)» چیزی است که احتمال تکرار یک رفتار را کاهش می‌دهد.

• «تقویت (Reinforcement)» چیزی است که احتمال تکرار یک رفتار را افزایش می‌دهد.

• «مثبت (Positive)» یعنی چیزی اضافه می‌شود—چه مطلوب (مثل خوراکی یا اسباب‌بازی) و چه نامطلوب (مثل اصلاح کلامی یا تنبیه فیزیکی).

• «منفی (Negative)» یعنی چیزی برداشته می‌شود—چه مطلوب (مثل اسباب‌بازی یا توجه صاحب) و چه نامطلوب (مثل فشار قلاده خفه‌کن یا فشار گوش).

با ترکیب این اصطلاحات، چهار اصل شرطی‌سازی عامل به دست می‌آید:

۱. تنبیه مثبت (Positive Punishment)

رفتار سگ باعث می‌شود اتفاقی نامطلوب رخ دهد و در نتیجه رفتار کاهش پیدا می‌کند.
مثال: توله سگ در خانه ادرار می‌کند، صاحب سرش داد می‌زند و او را بیرون می‌اندازد.
داد زدن و بیرون انداختن ممکن است احتمال ادرار کردن جلوی صاحب را کم کند، اما لزوماً احتمال ادرار در خانه را کاهش نمی‌دهد!

۲. تقویت مثبت (Positive Reinforcement)

رفتار سگ باعث می‌شود اتفاقی مطلوب رخ دهد و احتمال تکرار آن رفتار افزایش پیدا می‌کند.
مثال: توله سگ بیرون، در محل تعیین‌شده ادرار می‌کند. صاحب با لحن شاد می‌گوید «آفرین!» و به او خوراکی می‌دهد.
دادن پاداش بلافاصله پس از ادرار در محل درست، احتمال اینکه توله بار دیگر همان‌جا ادرار کند را افزایش می‌دهد.

۳. تنبیه منفی (Negative Punishment)

رفتار سگ باعث می‌شود چیزی مطلوب از بین برود و احتمال تکرار آن رفتار کاهش می‌یابد.
مثال: توله سگ برای جلب توجه روی صاحب می‌پرد و صاحب پشتش را برمی‌گرداند.
اگر پرش باعث شود توجه صاحب از بین برود، توله کمتر تمایل خواهد داشت بپرد.

۴. تقویت منفی (Negative Reinforcement)

رفتار سگ باعث می‌شود چیزی نامطلوب از بین برود و در نتیجه احتمال تکرار آن رفتار افزایش پیدا می‌کند.
مثال: سگ در انتهای قلاده می‌کشد و قلاده خفه‌کن (Choke Chain) گلویش را فشار می‌دهد. وقتی کشیدن را متوقف می‌کند، فشار قلاده از بین می‌رود.
در نتیجه، سگ احتمالاً دفعه بعد کشیدن را متوقف می‌کند (مگر اینکه پاداش رسیدن به مقصد با قلاده کشیده برایش ارزشمندتر از جلوگیری از خفگی باشد).

تمام حیوانات، از جمله سگ‌ها و انسان‌ها، می‌توانند از طریق هر چهار اصل شرطی‌سازی عامل یاد بگیرند. همه ما می‌خواهیم اتفاقات خوب بیفتد و اتفاقات بد از بین برود.
روش‌های اجباری که بر استفاده زیاد از تنبیه مثبت و تقویت منفی تکیه دارند، در قرن گذشته ادامه یافته‌اند چون به‌اندازه کافی برای تعداد زیادی سگ «جواب داده‌اند».
اما آموزش مبتنی بر زور پر از دام‌ها و مشکلات است. بسیاری از سگ‌ها و صاحبانشان با روش‌های تنبیهی نتیجه نمی‌گیرند، و صاحبان وقتی سگشان را تنبیه می‌کنند، احساس بدی دارند.

روش‌های مثبت، هم احساس خوبی به تو می‌دهند، هم برای آموزش سگت مؤثر هستند.

این قسمت از کتاب خصوصی است برای دسترسی کامل باید کتاب را خریداری کنید

این قسمت از کتاب خصوصی است برای دسترسی کامل باید کتاب را خریداری کنید

این قسمت از کتاب خصوصی است برای دسترسی کامل باید کتاب را خریداری کنید

این قسمت از کتاب خصوصی است برای دسترسی کامل باید کتاب را خریداری کنید

این قسمت از کتاب خصوصی است برای دسترسی کامل باید کتاب را خریداری کنید

این قسمت از کتاب خصوصی است برای دسترسی کامل باید کتاب را خریداری کنید

این قسمت از کتاب خصوصی است برای دسترسی کامل باید کتاب را خریداری کنید

این قسمت از کتاب خصوصی است برای دسترسی کامل باید کتاب را خریداری کنید

این قسمت از کتاب خصوصی است برای دسترسی کامل باید کتاب را خریداری کنید

این قسمت از کتاب خصوصی است برای دسترسی کامل باید کتاب را خریداری کنید

این قسمت از کتاب خصوصی است برای دسترسی کامل باید کتاب را خریداری کنید

این قسمت از کتاب خصوصی است برای دسترسی کامل باید کتاب را خریداری کنید